NINE
Davlatmurodova Farangiz Shavkat qizi
10.5281/zenodo.19731878
Annotatsiya
Ushbu maqolada Alisher Navoiyning “Farhod va Shirin” dostoni muhabbat va sadoqat timsoli sifatida tahlil qilinadi. Dostonning bosh qahramonlari Farhod va Shirin obrazlari orqali haqiqiy muhabbat, sadoqat va fidoyilik g‘oyalari yoritiladi. Shuningdek, dostonning g‘oyaviy-badiiy xususiyatlari, Farhodning mehnatkash va ilmparvar inson sifatidagi talqini o‘rganiladi. Maqolada dostonning Navoiy “Xamsa”sidagi o‘rni va uning Nizomiy versiyasidan farqli jihatlari asoslab berilgan. Xulosa qilib, “Farhod va Shirin” dostoni muhabbat va sadoqatning eng yuksak badiiy namunasi ekani ta’kidlanadi.
Kalit so'zlar:
“Farhod va Shirin”, muhabbat, sadoqat, Farhod obrazi, Navoiy.
Foydalanilgan adabiyotlar
1. Alisher Navoiy. “Farhod va Shirin”. – Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi Adabiyot va san’at nashriyoti, 1992. 2. Alisher Navoiy. “To‘liq asarlar to‘plami” (20 jildlik). 7-jild (“Farhod va Shirin”). – Toshkent: Fan, 1989. 3. Nizomiy Ganjaviy. “Xosrov va Shirin”. (Rustam Aliyev tarjimasi). – Toshkent: G‘afur 8. O‘zbekiston Respublikasi Fanlar akademiyasi Sharqshunoslik instituti. “Navoiy
dostonlari qo‘lyozmalari katalogi”. – Toshkent: Sharq, 2008. G‘ulom nomidagi nashriyot, 1982. 4. Qayumov A. “Navoiyning ‘Xamsa’si: poetika va tipologiya”. – Toshkent: Fan, 1990. 5. G‘aniyeva S. “Navoiy lirikasi va dostonchiligi”. – Toshkent: Adabiyot va san’at, 1994. 6. Komilov N. “Navoiy va tasavvuf”. – Toshkent: Movarounnahr, 2001. 7. Bertels Ye.E. “Navoiy: Ijodiy yo‘li”. – Toshkent: O‘zbekiston SSR Fanlar akademiyasi nashriyoti, 1965.
